Którą dystrybucję Linuxa wybrać?

Linux to nie jeden system, ale cała rodzina systemów operacyjnych, które dzielą jedno serce (jądro Linuksa) i różnią się wszystkim innym – wyglądem, filozofią, czy podejściem do użytkownika. Dla jednych to wolność, dla innych chaos. Jeśli jesteś na etapie szukania swojej dystrybucji to zobacz te 7 najbardziej popularnych i ich cechy charakterystyczne.

Ubuntu

Dla kogo: Początkujący użytkownicy, oczekujący kompleksowo działającego systemu.

Zalety:
– Największa społeczność, masa poradników
– Bardzo przyjazny instalator
– Wersja LTS czyli o długim czasie wsparcia i aktualizacji

Wady:
– Wymaga nieco więcej zasobów niż lekkie odmiany Linuxa
– Promuje pakiety instalacyjne Snap

Ubuntu to taka złota mediana. Działa i doskonale sprawdza się jako system uniwersalny do wielu typowych zadań. Nie wymaga znajomości terminala ale czasami może być niezbędny do użycia. Ale jako rozwiązanie „do wszystkiego” ma też swoje wady, które odpychają bardziej zaawansowanych użytkowników.

Debian

Dla kogo: Użytkownicy, którym bardzo zależy na stabilności działania.

Zalety:
– Stabilność jest absolutnym priorytetem
– Ogromna baza pakietów .deb

Wady:
– Pakiety czasem przeterminowane
– Instalacja wymaga… cierpliwości

Debian to dziadek Ubuntu. Wolny, przewidywalny, ale jak już postawisz, to działa latami bez grzebania. Dla tych, którzy bardziej cenią „nie dotykaj, działa” niż „wszystko najnowsze”.

Arch Linux

Dla kogo: Zaawansowani użytkownicy oczekujący bardzo spersonalizowanego podejścia.

Zalety:
– Zawsze najnowsze aktualizacje aplikacji i systemu
– Całkowita kontrola nad systemem

Wady:
– Instalacja jest bardzo zaawansowana
– Rozwiązanie wielu problemów wymaga dużej znajomości nie tylko samego systemu ale też programowania

Arch to nie jest jeden system, raczej należałoby go określić jako zestaw elementów, z których możesz samodzielnie zbudować system. Jak go zainstalujesz i skonfigurujesz – gratulacje, jesteś jednym z „wybranych”. Znajomość ArchWiki jest tu niezbędna.

Manjaro

Dla kogo: Zaawansowani użytkownicy chcący pracować na Arch ale z dobrym środowiskiem graficznym.

Zalety:
– Gotowe do użycia po instalacji
– Rolling release bez nadmiernego ryzyka

Wady:
– Trochę własnej magii pod maską
– Społeczność nie tak wielka jak Ubuntu

Manjaro to Arch z instrukcją obsługi. Zainstalujesz, zaktualizujesz, działa. A do tego wygląda całkiem nowocześnie. Idealne dla tych, którzy chcą świeżości Arch-a, ale bez całej tej terminalowej tortury.

Fedora

Dla kogo: Każdy użytkownik oczekujący systemu klasy enterprise

Zalety:
– Bliskość z Red Hat – solidność i nowoczesność
– Wayland, PipeWire – wszystko co świeże i nowoczesne w świecie Linuxa

Wady:
– Szybki cykl życia wersji
– Początkowo może wydawać się nieco „goły”

Fedora to mój ulubiony Linux i system w ogóle. Jest nowoczesna, stabilna, całkowicie nastawiona na oprogramowanie open source i bezpieczna. Największy konkurent Ubuntu ale dzięki swojej stabilności uważana często za lepszy wybór dla profesjonalistów oraz jako system do pracy.

Pop!_OS

Dla kogo: Gracze, użytkownicy laptopów System76.

Zalety:
– Dobre wsparcie dla NVIDIA
– Dobre UI (Cosmic Desktop)

Wady:
– Nadal oparte na Ubuntu, co oznacza, że może być nieco ociężały na starszych maszynach.
– Czasem dziwne decyzje designowe, wyłamujące się z obranego kanonu.

Pop!_OS to Ubuntu, ale takie… przemyślane. System76 wie, co robi, a Cosmic Desktop to coś między Gnome a czymś ergonomicznym.

Linux Mint

Dla kogo: Ex-użytkownicy Windows 7

Zalety:
– Prosty, klasyczny wygląd
– Cinnamon to proste i przewidywalne środowisko graficzne

Wady:
– Trochę przestarzałe rozwiązania
– Brak ewolucji i rewolucji

Mint to Ubuntu bez Snapów i z wyglądem, który przypomina ci stare czasy z Windowsem. System, który po prostu działa. Idealny na komputer dla mamy.

Podsumowanie

Jeśli dalej nie wiesz, którą dystrybucję wybrać, to… wybierz Ubuntu lub Fedorę i nie komplikuj sobie życia. Albo Manjaro, jeśli lubisz ryzyko, ale nie aż tak jak z Arch.